شب بود مه از تهیگه ابر بر آب
-
اندازه متن
+
شب بود مه از تهیگه ابر بر آب
در سر همه ام مستی و در تب، شراب
هرگز گله ام نیست که او آن شب نیز
اما پی دیدار من، اما در خواب
گاویست زمانه تیز شاخش بر سر
گاویست زمانه تیز شاخش بر سر پتیاره سگیست عمر از سوی دگر،
آزاده چه می کند…
آمد بسوی مسجد زاهد مردی
آمد بسوی مسجد زاهد مردی
و آمد به سوی میکده می پروردی
