گفتم چو شبم دراز آمد چون راه
-
اندازه متن
+
گفتم چو شبم دراز آمد چون راه
گفتا چو برفت شب، ره آید کوتاه
گفتم که به کاروان گرم نشناسند
گفتا: تو به راه خویش می دار نگاه
مهتاب شبی بود و سرود دف و نی
مهتاب شبی بود و سرود دف و نی کافتادم آن مهوش را اندر پی
زین حال…
تا دور جهان قبلهی دل ساخت ترا
تا دور جهان قبلهی دل ساخت ترا هر کس به تو کرد روی، دل باخت ترا
پیشنمایش
