گل آتش دل به چهره میپردازد
-
اندازه متن
+
گل آتش دل به چهره میپردازد
ابر آبش در سینه همی اندازد
باد از زیر خاک به گل می تازد
من منتظرم بهار کی آغازد
از دیده روانه است خونم که مپرس
از دیده روانه است خونم که مپرس بنگرکه به هجران تو چونم که مپرس
می خواستی…
تاریک شب است و روی صحراست سفید
تاریک شب است و روی صحراست سفید یک خال سیه نیز نه در اوست پدید
تاریک…
