گل گفت چرا باد نخواندم در گوش
-
اندازه متن
+
گل گفت چرا باد نخواندم در گوش
برداشت ندا باد چرا ای گل جوش
ابر آمد و گفت هر چه نوبت دارد
مرگ از پس پرده زد غریوی که خموش
بگذشتم بر چشمه ای از صحرائی
بگذشتم بر چشمه ای از صحرائی
تر کردم لب با دل آتش زائی
…
شب نیست که از دیده نرانی خونم
شب نیست که از دیده نرانی خونم دیری ست که من با تو ز خود بیرونم
پیشنمایش
