این است قانون گرم انسانها
-
اندازه متن
+
این است قانون گرم انسانها
از رز باده میسازند
از زغال آتش و
از بوسهها انسانها.
این است قانون سخت انسانها
دستناخورده ماندن
به رغم شوربختی و جنگ
به رغم خطرهای مرگ.
این است قانون دلپذیر انسانها
آب را به نور بدل کردن
رویا را به واقعیت و
دشمنان را به برادران.
قانونی کهنه و نو
که طریق کمالش
از ژرفای جان کودک
تا حجت مطلق میگذرد
تو کجایی؟
ــ تو کجایی؟ در گسترهی بیمرز این جهان تو کجایی؟ ــ من در دورترین جای جهان ایستادهام: کنارِ تو. ــ…
تو را نمیتوان شناخت
مرا نمیتوان شناخت بهتر از آنکه تو شناختهای چشمان تو که ما هر دو، در آنها به خواب فرو میرویم…
