آنکس که زمین و چرخ و افلاک نهاد (57)
-
اندازه متن
+
آنکس که زمین و چرخ و افلاک نهاد
بس داغ که او بر دل غمناک نهاد
بسیار لب چو لعل و زلفین چو مشک
در طبل زمین و حقهٔ خاک نهاد
گویند روزی حکیمی پسر خویش را پند میداد (23)
حکایت 26 : گویند روزی حکیمی پسر خویش را پند میداد گفت «ای پسر ، اسپ دوست دار و کمان…
آنان که محیط فضل و آداب شدند (54)
آنان که محیط فضل و آداب شدند در جمع کمال شمع اصحاب شدند
ره زین…
