از آمدن بهار و از رفتن دی (158)
-
اندازه متن
+
از آمدن بهار و از رفتن دی
اوراق وجود ما همی گردد طی
می خور! مخور اندوه که فرمود حکیم
غمهای جهان چو زهر و تریاقش می
اَجْرام که ساکنانِ این ایواناند (59)
اَجْرام که ساکنانِ این ایواناند اسبابِ تَرَدُّدِ خردمنداناند
هان تا سرِ رشتهٔ خرد گم نکنی…
افسوس که نامهٔ جوانی طی شد (63)
افسوس که نامهٔ جوانی طی شد و آن تازهبهارِ زندگانی دی شد
آن مرغِ طَرَب…
