می لعل مذاب است و صراحی کان است (46)
-
اندازه متن
+
می لعل مذاب است و صراحی کان است
جسم است پیاله و شرابش جان است
آن جام بلورین که ز می خندان است
اشکی است که خون دل در او پنهان است
بر من قلم قضا چو بی من رانند (70)
بر من قلم قضا چو بی من رانند پس نیک و بدش ز من چرا میدانند
از دوستی شنیدم که مرا بر قول او اعتماد بودی (10)
حکایت 10 : از دوستی شنیدم که مرا بر قول او اعتماد بودی که به بخارا زنی بود دیوانه که…
پیشنمایش
