از سایهٔ عاشقان اگر دور شوی (1672)
-
اندازه متن
+
از سایهٔ عاشقان اگر دور شوی
بر تو زند آفتاب و رنجور شوی
پیش و پس عاشقان چو سایه میدر
تا چون مه و آفتاب پرنور شوی
هله خیزید که تا خویش ز خود دور کنیم (22)
هله خیزید که تا خویش ز خود دور کنیم نفسی در نظر خود نمکان شور کنیم
سفره کهنه کجا درخور نان تو بود (799)
سفره کهنه کجا درخور نان تو بود خرمگس هم ز کجا صاحب خوان تو بود
در…
پیشنمایش
