با عشق نشین که گوهر کان تو است (233)
-
اندازه متن
+
با عشق نشین که گوهر کان تو است
آنکس را جو که تا ابد آن تو است
آنرا بمخوان جان که غم جان تو است
بر خویش حرام کن اگر نان تو است
گر مشتاقی به پیش مشتاق نشین (1500)
گر مشتاقی به پیش مشتاق نشین روزان و شبان بر در عشاق نشین
آنگاه چو این…
برخیز ز خواب و ساز کن چنگ (1324)
برخیز ز خواب و ساز کن چنگ کان فتنه مه عذار گلرنگ
نی خواب گذاشت خواجه…
