تو چرا بیدار کردی مر مرا (72-2)
-
اندازه متن
+
بخش ۷۲ – به اقرار آوردن معاویه ابلیس را
تو چرا بیدار کردی مر مرا
دشمن بیداریی تو ای دغا
همچو خشخاشی همه خواب آوری
همچو خمری عقل و دانش را بری
چارمیخت کردهام هین راست گو
راست را دانم تو حیلتها مجو
من ز هر کس آن طمع دارم که او
صاحب آن باشد اندر طبع و خو
من ز سرکه مینجویم شکری
مر مخنث را نگیرم لشکری
همچو گبران من نجویم از بتی
کو بود حق یا خود از حق آیتی
من ز سرگین مینجویم بوی مشک
من در آب جو نجویم خشت خشک
من ز شیطان این نجویم کوست غیر
کو مرا بیدار گرداند بخیر
گفت بسیار آن بلیس از مکر و غدر
میر ازو نشنید کرد استیز و صبر
ای نای بس خوش است کز اسرار آگهی (3001)
ای نای بس خوش است کز اسرار آگهی کار او کند که دارد از کار آگهی
هر آنچ دور کند مر تو را ز دوست بدست (484)
هر آنچ دور کند مر تو را ز دوست بدست به هر چه روی نهی بیوی ار نکوست…
پیشنمایش
