میآ ید یار و چون شکر میخندد (832)
-
اندازه متن
+
میآ ید یار و چون شکر میخندد
وز مرتبه بر شمس و قمر میخندد
این یک نظری که در جهان محرم او است
هم پنهانی بدان نظر میخندد
ای ناطق الهی و ای دیده حقایق (1310)
ای ناطق الهی و ای دیده حقایق زین قلزم پرآتش ای چاره خلایق
تو بس قدیم…
در وصل، جمالش گلِ خندانِ منست (318)
در وصل، جمالش گلِ خندانِ منست در هجر، خیالش دل و ایمانِ منست
دل با من…
