گر ماه شب افروزان روپوش روا دارد (625)
-
اندازه متن
+
گر ماه شب افروزان روپوش روا دارد
گیرم که بپوشد رو بو را چه دوا دارد
گر نیز بپوشد رو ور نیز ببرد بو
از خنبش روحانی صد گونه گوا دارد
آن مه چو گریزانه آید سپس خانه
لیکن دل دیوانه صد گونه دغا دارد
غم گرچه بود دشمن گوید سر او با من
با مرغ دلم گوید کو دام کجا دارد
نمیگفتی مرا روزی که ما را یار غاری تو (2168)
نمیگفتی مرا روزی که ما را یار غاری تو درون باغ عشق ما درخت پایداری تو
آینهام من آینهام من تا که بدیدم روی چو ماهش (1269)
آینهام من آینهام من تا که بدیدم روی چو ماهش چشم جهانم چشم جهانم تا که بدیدم چشم…
