یک چَشمِ من از روز جدائی بگریست (456)
-
اندازه متن
+
یک چَشمِ من از روز جدائی بگریست
چَشمِ دگرم گفت: «چرا؟ گریه ز چیست؟!»
چون روز وصال شد فَرازش کردم
گفتم: «نَگریستی، نباید نِگریست!»
صوفیی از فقر چون در غم شود (70-4)
بخش ۷۰ - نقصان اجرای جان و دل صوفی از طعام الله
صوفیی از فقر…
چون رسول آمد به پیش پهلوان (165-5)
بخش ۱۶۵ - ایثار کردن صاحب موصل آن کنیزک را بدین خلیفه تا خونریز مسلمانان بیشتر نشود
