آمد مه و لشکر ستاره (2350)
-
اندازه متن
+
آمد مه و لشکر ستاره
خورشید گریخت یک سواره
آن مه که ز روز و شب برون است
کو چشم که تا کند نظاره
چشمی که مناره را نبیند
چون بیند مرغ بر مناره
ابر دل ما ز عشق این مه
گه گردد جمع و گاه پاره
چون عشق تو زاد حرص تو مرد
بیکار شوی هزارکاره
چون آخر کار لعل گردد
بیکار نبودهست خاره
گر بر سر کوی عشق بینی
سرهای بریده بر قناره
مگریز درآ تمام بنگر
زنده شده گشتگان دوباره
چند روز است که شطرنج عجب میبازی (2861)
چند روز است که شطرنج عجب میبازی دانه بوالعجب و دام عجب میسازی
کی برد جان…
هر روز ز عاشقی و شیرینرایی (1980)
هر روز ز عاشقی و شیرینرایی من عاشق را پیرهنی فرمایی ای یوسفِ روزگار، ما یعقوبیم پیراهنِ توست…
