آینهٔ جان شده چهرهٔ تابان تو (2243)
-
اندازه متن
+
آینهٔ جان شده چهرهٔ تابان تو
هر دو یکی بودهایم، جان من و جان تو
ماهِ تمام دُرست! خانهٔ دل آن توست
عقل که او خواجه بود بنده و دربان تو
روح ز روز الست بود ز روی تو مست
چند که از آب و گِل بود پریشان تو
گِل چو به پستی نشست آب کنون روشنست
رفت کنون از میان آنِ من و آنِ تو
قیصر رومی کنون زنگیکان را شکست
تا به ابد چیره باد دولت خندان تو
ای رخ تو همچو ماه، ناله کنم گاه گاه
ز آنک مرا شد حجاب، عشق سخندان تو
ای سوخته یوسف در آتش یعقوبی (2581)
ای سوخته یوسف در آتش یعقوبی گه بیت و غزل گویی گه پای عمل کوبی
گه…
هر کآتش من دارد او خرقه ز من دارد (626)
هر کآتش من دارد او خرقه ز من دارد زخمی چو حسینستش جامی چو حسن دارد
پیشنمایش
