اندر ره حق چو چست و چالاک شوی (1687)
-
اندازه متن
+
اندر ره حق چو چست و چالاک شوی
نور فلکی باز بر افلاک شوی
عرش است نشیمن تو شرمت ناید
چون سایه مقیم خطهٔ خاک شوی
اندر ره حق چو چست و چالاک شوی
نور فلکی باز بر افلاک شوی
عرش است نشیمن تو شرمت ناید
چون سایه مقیم خطهٔ خاک شوی
ای بانگ و صلای آن جهانی ای آمده تا مرا بخوانی
ما منتظر دم تو بودیم…
سماع صوفیان می درنگیرد که آتش هیزمی را تر نگیرد
یقین میدانک جسمانیست آفت مکوپ این…

