اِی یوسفِ خوشنام ما، خوش میروی بر بامِ ما (4)
-
اندازه متن
+
اِی یوسفِ خوشنام ما، خوش میروی بر بامِ ما
ای دَرشکسته جامِ ما، ای بردَریده دامِ ما
ای نورِ ما، ای سورِ ما، ای دولتِ منصورِ ما
جوشی بِنِه در شورِ ما؛ تا مِی شَوَد انگورِ ما
ای دلبر و مقصودِ ما، ای قبله و معبودِ ما
آتش زدی در عودِ ما؛ نَظّاره کُن در دودِ ما
ای یارِ ما، عَیَّارِ ما، دامِ دلِ خَمّارِ ما
پا وامَکش از کارِ ما؛ بِستان گِرو دَستارِ ما
در گِل بِمانده پایِ دل؛ جان میدهم چه جایِ دل
وَز آتشِ سودایِ دل، ای وایِ دل، ای وایِ ما
میدان فراخ و مرد میدانی نه (1646)
میدان فراخ و مرد میدانی نه احوال جهان چنانکه میدانی نه
ظاهرها شان به اولیا ماند…
در دست اجل چو درنهم من پائی (1857)
در دست اجل چو درنهم من پائی در کتم عدم در افکنم غوغائی
حیران گردد عدم…
