بت بینقش و نگارم جز تو یار ندارم (1617)
-
اندازه متن
+
بت بینقش و نگارم جز تو یار ندارم
توی آرام دل من مبر ای دوست قرارم
ز جفای تو حزینم جز عشقت نگزینم
هوسی نیست جز اینم جز از این کار ندارم
تو به رخسار چو ماهی چه لطیفی و چه شاهی
تو مرا پشت و پناهی ز تو آراسته کارم
جز عشقت نپذیرم جز زلف تو نگیرم
که در این عهد چو تیرم که بر این چنگ چو تارم
تن ما را همه جان کن همه را گوهر کان کن
ز طرب چشمه روان کن به سوی باغ و بهارم
گفت ماهی دگر وقت بلا (87-4)
بخش ۸۷ - چاره اندیشیدن آن ماهی نیمعاقل و خود را مرده کردن
گفت ماهی…
آن را که نکرد ز هر سود ای ساقی (1657)
آن را که نکرد ز هر سود ای ساقی آن زهر نبود می نمود ای ساقی
پیشنمایش
