این بانگ خوش از جانب کیوان منست (202)
-
اندازه متن
+
این بانگ خوش از جانب کیوان منست
این بوی خوش از گلشن و بستان منست
آن چیز که او بر دل و بر جان منست
تا بر رود او کجا رود آن منست
عمر که بیعشق رفت، هیچ حسابش مگیر (1129)
عمر که بیعشق رفت، هیچ حسابش مگیر آب حیاتست عشق، در دل و جانش پذیر
هر…
جمع مکن تو برف را بر خود تا که نفسری (2491)
جمع مکن تو برف را بر خود تا که نفسری برف تو بفسراندت گر تو تنور آذری
