این گرمابه که خانهٔ دیوانست (213)
-
اندازه متن
+
این گرمابه که خانهٔ دیوانست
خلوتگه و آرامگه شیطانست
دروی پریی، پری رخی پنهانست
پس کفر یقین کمینگه ایمانست
این گرمابه که خانهٔ دیوانست
خلوتگه و آرامگه شیطانست
دروی پریی، پری رخی پنهانست
پس کفر یقین کمینگه ایمانست
هین به مُلکِ…
سفره کهنه کجا درخور نان تو بود خرمگس هم ز کجا صاحب خوان تو بود
در…

