تا کاسهٔ دوغ خویش باشد پیشم (1201)
-
اندازه متن
+
تا کاسهٔ دوغ خویش باشد پیشم
والله که به انگبین کس نندیشم
ور بیبرگی به مرگ مالد گوشم
آزادی را به بندگی نفروشم
تا کاسهٔ دوغ خویش باشد پیشم
والله که به انگبین کس نندیشم
ور بیبرگی به مرگ مالد گوشم
آزادی را به بندگی نفروشم
شهر پر شد لولیان عقل دزد هم بدزدد هم بخواهد دستمزد
هر که بتواند نگه دارد…
ای آتش بخت سوی گردون رفتی وی آب حیات سوی جیحون رفتی
با تو گفتم که…

