تا کاسهٔ دوغ خویش باشد پیشم (1201)
-
اندازه متن
+
تا کاسهٔ دوغ خویش باشد پیشم
والله که به انگبین کس نندیشم
ور بیبرگی به مرگ مالد گوشم
آزادی را به بندگی نفروشم
تا کاسهٔ دوغ خویش باشد پیشم
والله که به انگبین کس نندیشم
ور بیبرگی به مرگ مالد گوشم
آزادی را به بندگی نفروشم
دل گرسنهٔ عید تو شد چون رمضان وز عید تو شد شاد و همایون رمضان
وانگه…
ای آنکه به لطف دلستان همهای در باغ طرب سرو روان همهای
در ظاهر و باطن…

