دی بلبلکی لطیفکی خوش گوئی (1879)
-
اندازه متن
+
دی بلبلکی لطیفکی خوش گوئی
میگفت ترانهای کنار جوئی
کز لعل و زمرد و زر و زیره توان
برساخت گلی ولی ندارد بوئی
حاشا که کند دل به دگر جا منزل (1094)
حاشا که کند دل به دگر جا منزل دور از دل من که گردد از عشق خجل
چون پدید آمد که آن مسجد نبود (84-2)
بخش ۸۴ - بیان آنک در هر نفسی فتنهٔ مسجد ضرار هست
پیشنمایش
