آکادمی پلیکان

دوشینه مرا گذاشتی خوش خفتی (1878)

- اندازه متن +

دوشینه مرا گذاشتی خوش خفتی
امشب به دغل به هر سویی می‌افتی

گفتم که مرا تا به قیامت جفتی
گو آن سخنی که وقت مستی گفتی

نویسنده

پوریا پلیکان

و آنچه نمی‌پوسد پوسیدن است

که عشق آسان نمود اول - شرح اشعار - شرح اشعار 1 تا 4
مکاتب-ادبی-و-هنری-غرب

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

پشتیبانی
×