دوشینه مرا گذاشتی خوش خفتی (1878)
-
اندازه متن
+
دوشینه مرا گذاشتی خوش خفتی
امشب به دغل به هر سویی میافتی
گفتم که مرا تا به قیامت جفتی
گو آن سخنی که وقت مستی گفتی
ای آنکه ز حال بندگان میدانی (1695)
ای آنکه ز حال بندگان میدانی چشمی و چراغ در شب ظلمانی
باز دل ما را…
نی که لقمان را که بندهٔ پاک بود (30-2)
بخش ۳۰ - امتحان کردن خواجهٔ لقمان زیرکی لقمان را
نی که لقمان را…
