ساقی انصاف خوش لقایی (2768)
-
اندازه متن
+
ساقی انصاف خوش لقایی
از جا رفتم تو از کجایی
گر بنده بگویمت روا نیست
ترسم که بگویمت خدایی
خاموش نمیهلی که باشم
راه گفتن نمیگشایی
میافشاری مرا چو انگور
معشوق نهای مرا بلایی
گر چشم ببندم از تو کفر است
زیرا که تو نور میفزایی
ور بگشایم بگویی منگر
در ما تو بدیده هوایی
علی اهل نجد الثنا و سلام (1784)
علی اهل نجد الثنا و سلام و عیشتنا فی غیرهم لحرام
فضیلته للفاضلین بصیره ملاحته للعاشقین…
گر در طلبی ز چشمه در بر ناید (782)
گر در طلبی ز چشمه در بر ناید جویندهٔ در به قعر دریا باید
این گوهر…
