سیلاب گرفت گرد ویرانهٔ عمر (904)
-
اندازه متن
+
سیلاب گرفت گرد ویرانهٔ عمر
آغاز پری نهاد پیمانهٔ عمر
خوش باش که تا چشم زنی خود بکشد
حمال زمانه رخت از خانهٔ عمر
بیرون ز جهان و جان یکی دایهٔ ماست (256)
بیرون ز جهان و جان یکی دایهٔ ماست دانستن او نه درخور پایهٔ ماست
در معرفتش…
یا رب این بوی خوش از روضه جان می‌آید (806)
یا رب این بوی خوش از روضه جان می‌آید یا نسیمیست کز آن سوی جهان می‌آید
