شب شد ای خواجه ز کی آخر آن یار تو کو (2145)
-
اندازه متن
+
شب شد ای خواجه ز کی آخر آن یار تو کو
یار خوش آواز تو آن خوش دم و شش تار تو کو
یار لطیف تر تو خفته بود در بر تو
خفته کند ناله خوش خفته بیدار تو کو
گاه نماییش رهی گوش بمالیش گهی
دم ز درون تو زند محرم اسرار تو کو
زنده کند هر وطنی ناله کند بیدهنی
فتنه هر مرد و زنی همدم گفتار تو کو
دست بنه بر رگ او تیز روان کن تک او
ای دم تو رونق ما رونق بازار تو کو
باز درآمد طبیب از در رنجور خویش (1271)
باز درآمد طبیب از در رنجور خویش دست عنایت نهاد بر سر مهجور خویش
بار دگر…
هر بشری که صاف شد در دو جهان ورا دلی (2492)
هر بشری که صاف شد در دو جهان ورا دلی دید غرض که فقر بد بانگ الست را…
