صبح آمد و وقت روشنائی آمد (749)
-
اندازه متن
+
صبح آمد و وقت روشنائی آمد
شبخیزان را دم جدائی آمد
آن چشم چو پاسبان فروبست بخواب
وقت هوس شکر ربائی آمد
آن کس که تو را دارد از عیش چه کم دارد (602)
آن کس که تو را دارد از عیش چه کم دارد وان کس که تو را بیند ای…
چون مرا جمعی خریدار آمدند (817)
چون مرا جمعی خریدار آمدند کهنه دوزان جمله در کار آمدند
از ستیزه ریش را صابون…
