طایفهٔ نخچیر در وادی خوش (42-1)
-
اندازه متن
+
بخش ۴۲ – بیان توکل و ترک جهد گفتن نخچیران به شیر
طایفهٔ نخچیر در وادی خوش
بودشان از شیر دایم کشمکش
بس که آن شیر از کمین می در ربود
آن چرا بر جمله ناخوش گشته بود
حیله کردند آمدند ایشان به شیر
کز وظیفه ما ترا داریم سیر
بعد ازین اندر پی صیدی میا
تا نگردد تلخ بر ما این گیا
آن صبح سعادتها چون نورفشان آید (619)
آن صبح سعادتها چون نورفشان آید آن گاه خروس جان در بانگ و فغان آید
خور…
بهار آمد بهار آمد بهار مشکبار آمد (569)
بهار آمد بهار آمد بهار مشکبار آمد نگار آمد نگار آمد نگار بردبار آمد
صبوح آمد…
