عمریست که جان بنده بی‌خویشتن است (367)
-
اندازه متن
+
عمریست که جان بنده بی‌خویشتن است
و انگشت‌نمای عالمی مرد و زن است
برخاستن از جان و جهان مشکل نیست
مشکل ز سر کوی تو برخاستن است
فلکا بگو که تا کی گله‌های یار گویم (1626)
فلکا بگو که تا کی گله‌های یار گویم نبود شبی که آیم ز میان کار گویم
ای مرغ گیر دام نهانی نهاده‌ای (2984)
ای مرغ گیر دام نهانی نهاده‌ای بر روی دام شعر دخانی نهاده‌ای
چندین هزار مرغ بدین…
