غم خود که بود که یاد آریم او را (58)
-
اندازه متن
+
غم خود که بود که یاد آریم او را
در دل چه که بر خاک نگاریم او را
غم باد امید لیک بس بیمغز است
گر سر ننهد مغز برآریم او را
در سماع عاشقان زد فر و تابش بر اثیر (1069)
در سماع عاشقان زد فر و تابش بر اثیر گر سماع منکران اندر نگیرد گو مگیر
چو رعد و برق می خندد ثنا و حمد می خوانم (1437)
چو رعد و برق می خندد ثنا و حمد می خوانم چو چرخ صاف پرنورم به گرد ماه…
پیشنمایش
