لعلیست که او شکر فروشی داند (807)
-
اندازه متن
+
لعلیست که او شکر فروشی داند
وز عالم غیب باده نوشی داند
نامش گویم و لیک دستوری نیست
من بندهٔ آنم که خموشی داند
بی گاه شد بیگاه شد خورشید اندر چاه شد (525)
بی گاه شد بیگاه شد خورشید اندر چاه شد خیزید ای خوش طالعان وقت طلوع ماه شد
آن وعده که کردهای مرا کو (2194)
آن وعده که کردهای مرا کو این جا منم و تو وانما کو
با جمله پلاس…
