آکادمی پلیکان

مائیم که بی‌قماش و بی‌سیم خوشیم (1320)

- اندازه متن +

مائیم که بی‌قماش و بی‌سیم خوشیم
در رنج مرفهیم و در بیم خوشیم

تا دور ابد از می تسلیم خوشیم
تا ظن نبری که ما چو تونیم خوشیم

میانگین امتیازات ۵ از ۵
از مجموع ۳ رای
نویسنده

پوریا پلیکان

و آنچه نمی‌پوسد پوسیدن است

تفکر خلاق
کتاب رمان شب‌های روشن

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

پشتیبانی
×