ماییم که از بادهٔ بیجام خوشیم (1318)
-
اندازه متن
+
ماییم که از بادهٔ بیجام خوشیم
هر صبح منوریم و هر شام خوشیم
گویند سرانجام ندارید شما
ماییم که بی هیچ سرانجام خوشیم
ای که به هنگامِ درد راحتِ جانی مرا (207)
ای که به هنگامِ درد راحتِ جانی مرا وِی که به تلخیِ فقر گنجِ روانی مرا
با دل گفتم که دل از او جیحونست (225)
با دل گفتم که دل از او جیحونست دلبر ترش است و با تو دیگر گونست
پیشنمایش
