ما باده ز یار دلفروز آوردیم (1306)
-
اندازه متن
+
ما باده ز یار دلفروز آوردیم
ما آتش عشق سینهسوز آوردیم
تا دور ابد جهان نبیند در خواب
آن شبها را که ما به روز آوردیم
آن سرخ قبایی که چو مه پار برآمد (650)
آن سرخ قبایی که چو مه پار برآمد امسال در این خرقه زنگار برآمد
آن ترک…
آسوده کسی که در کم و بیشی نیست (115)
آسوده کسی که در کم و بیشی نیست در بند توانگری و درویشی نیست
فارغ ز…
