ما برزگران این کهن دشت نویم (1307)
-
اندازه متن
+
ما برزگران این کهن دشت نویم
در کشتهٔ شادی همه غم میدرویم
چون لالهٔ کم عمر در این دشت فنا
تا سر زده از خاک ببادی گرویم
گفتم به طبیب دارویی فرمایی (1934)
گفتم به طبیب دارویی فرمایی نبضم بگرفت از سر دانایی
گفتا که چه درد میکند بنمایی…
مست می عشق را حیا نی (2758)
مست می عشق را حیا نی وین باده عشق را بها نی
آن عشق چو بزم…
