ما برزگران این کهن دشت نویم (1307)
-
اندازه متن
+
ما برزگران این کهن دشت نویم
در کشتهٔ شادی همه غم میدرویم
چون لالهٔ کم عمر در این دشت فنا
تا سر زده از خاک ببادی گرویم
کالی تیشبی آپانسو، ای افندی چلبی (3109)
کالی تیشبی آپانسو، ای افندی چلبی نیمشب بر بام مایی، تا کرمی طلبی
گه سیهپوش و…
مستان می ما را هم ساقی ما باید (635)
مستان می ما را هم ساقی ما باید با آن همه شیرینی گر ترش کند شاید
پیشنمایش
