آکادمی پلیکان

من ذره و خورشید لقایی تو مرا (70)

- اندازه متن +

من ذره و خورشید لقایی تو مرا
بیمار غمم عین دوایی تو مرا

بی‌بال و پر اندر پی تو می‌پرم
من که شدم چو کهربایی تو مرا

میانگین امتیازات ۵ از ۵
از مجموع ۱ رای
نویسنده

پوریا پلیکان

و آنچه نمی‌پوسد پوسیدن است

تفکر خلاق
کتاب رمان شب‌های روشن

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

پشتیبانی
×