مگذار که وسوسه زبونت گیرد (825)
-
اندازه متن
+
مگذار که وسوسه زبونت گیرد
چون مار به حیله و فسونت گیرد
تا آن مه بیچون کند آهنگ گرفت
حیران شود آسمان که چونت گیرد
دل رفت برِ کسی که بیماش خوش است (328)
دل رفت برِ کسی که بیماش خوش است غم خوش نبوَد و لیک غمهاش خوش است
رحمة الله علیه گفته است (45-6)
بخش ۴۵ - قصهٔ سلطان محمود و غلام هندو
رحمة الله علیه گفته…
پیشنمایش
