می بده ای ساقی آخرزمان (2008)
-
اندازه متن
+
می بده ای ساقی آخرزمان
ای ربوده عقلهای مردمان
خاکیان زین باده بر گردون زدند
ای می تو نردبان آسمان
بشکن از باده در زندان غم
وارهان جان را ز زندان غمان
تن به سان ریسمان بگداخته
جان معلق میزند بر ریسمان
ترک ساقی گشت در ده کس نماند
گرگ ماند و گوسفند و ترکمان
چون رسید این جا گمانم مست شد
دل گرفته خوش بغلهای گمان
ای دل تا ریش و خسته میدارندت (189)
ای دل تا ریش و خسته میدارندت دیوانه و پای بسته میدارندت
مانندهٔ دانهای که مغزی…
عاشق نبوَد آن که سبُک چون جان نیست (358)
عاشق نبوَد آن که سبُک چون جان نیست شب همچو ستاره گرد مه گردان نیست
از…
