هر شب که دل سپهر گلشن گردد (844)
-
اندازه متن
+
هر شب که دل سپهر گلشن گردد
عالم همه ساکن چو دل من گردد
صد آه برآورم ز آیینهٔ دل
آیینهٔ دل ز آه روشن گردد
سودای توام در جنون میزد دوش (1040)
سودای توام در جنون میزد دوش دریای دو چشم موج خون میزد دوش
تا نیم شبی…
در من غمِ شب، کور چرا پیچیده است؟ (315)
در من غمِ شب، کور چرا پیچیده است؟ کور است مگر؟ وَ یا که کورم دیده است؟
