هنگام اجل چو جان بپردازد تن (1525)
-
اندازه متن
+
هنگام اجل چو جان بپردازد تن
مانند قبای کهنه اندازد تن
تن را که ز خاکست دهد باز به خاک
وز نور قدیم خویش برسازد تن
هنگام اجل چو جان بپردازد تن
مانند قبای کهنه اندازد تن
تن را که ز خاکست دهد باز به خاک
وز نور قدیم خویش برسازد تن
علم عشق برآمد برهانم ز زحیرم به لب چشمه حیوان بکشم پای بمیرم
به که مانم…
میرسد یوسف مصری همه اقرار دهید میخرامد چو دو صد تنگ شکر بار دهید
جان بدان…

