چونی ای آنکه از جمال فردی (1841)
-
اندازه متن
+
چونی ای آنکه از جمال فردی
صدبار ز چو نیم برون آوردی
چون دانستم ترا و چونت دیدم
بیدانش و بینشم به کلی ویران بردی
چونی ای آنکه از جمال فردی
صدبار ز چو نیم برون آوردی
چون دانستم ترا و چونت دیدم
بیدانش و بینشم به کلی ویران بردی
لب را تو به هر بوسه و هر لوت میالا تا از لب دلدار شود…
تا رهبر تو طبع بدآموز بود بخت تو مپندار که پیروز بود
تو خفته به صبح…

