گرچه تو نیم شب رسیدستی (3152)
-
اندازه متن
+
گرچه تو نیم شب رسیدستی
صبح عشاق را کلیدستی
ناپدیدی چو جان در این عالم
در جهان دلم پدیدستی
همه شب جان تو را شود قربان
ز آن که تو بامداد عیدستی
ز آدمی چون پری رمیدم من
تا ز من ای پری رمیدستی
در مزیدم چو دولت منصور
چون مرا تو ابایزیدستی
ای بسا نازکان و خامان را
چون من سوخته پزیدستی
شمس تبریز سرمه دیگر
در دو دیده خرد کشیدستی
باز آمد یار با دلی چون خاره (1613)
باز آمد یار با دلی چون خاره وز خارهٔ او این دل من صد پاره
در…
کی باشد من با تو باده به گرو خورده (2305)
کی باشد من با تو باده به گرو خورده تو برده و من مانده من خرقه گرو کرده
…
