گر آب دهی نهال خود کاشتهای (1790)
-
اندازه متن
+
گر آب دهی نهال خود کاشتهای
ور پست کنی مرا تو برداشتهای
خاکی بودم به زیر پاهای خسان
همچون فلکم مها تو افراشتهای
گر آب دهی نهال خود کاشتهای
ور پست کنی مرا تو برداشتهای
خاکی بودم به زیر پاهای خسان
همچون فلکم مها تو افراشتهای
عشقست زهر چه آن نشاید مانع گر عشق نبودی، ننمودی صانع
دانی که حروف عشق را…
تو ز عشق خود نپرسی که چه خوب و دلربایی دو جهان به هم برآید چو جمال خود…

