آکادمی پلیکان

گفتی چونی بیا که چون روزم خوش (1003)

- اندازه متن +

گفتی چونی بیا که چون روزم خوش
چون روز همی درم می‌دوزم خوش

تا روی چو آتشت بدیدم چو سپند
می‌سوزم و می‌سوزم و می سوزم خوش

میانگین امتیازات ۵ از ۵
از مجموع ۱ رای
نویسنده

پوریا پلیکان

و آنچه نمی‌پوسد پوسیدن است

تفکر خلاق
کتاب رمان شب‌های روشن

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

پشتیبانی
×