گه باده لقب نهادم و گه جامش (1004)
-
اندازه متن
+
گه باده لقب نهادم و گه جامش
گاهی زر پخته گاه سیم خامش
گه دانه و گاه صید و گاهی دامش
این جمله چراست تا نگویم نامش
جنتی کرد جهان را ز شکر خندیدن (1989)
جنتی کرد جهان را ز شکر خندیدن آنک آموخت مرا همچو شرر خندیدن
گرچه من خود…
چشم بگشا جانها بین از بدن بگریخته (2369)
چشم بگشا جانها بین از بدن بگریخته جان قفس را درشکسته دل ز تن بگریخته
صد…
