خورشید که بر جامهٔ درویش افتد (29)
-
اندازه متن
+
خورشید که بر جامهٔ درویش افتد
از بخت نگونش ابر در پیش افتد
هر که آمد بر خدای قبول (54)
هر که آمد بر خدای قبول نکند هیچش از خدا مشغول
اِنْ لَمْ اَکُنْ راکِبَ الْمَواشی (5-2)
تنی چند از روندگان متّفقِ سیاحت بودند و شریکِ رنج و راحت. خواستم تا مُرافقت کنم، موافقت نکردند. گفتم: این…
