دلت خوش باد و چشم از بخت روشن (57)
-
اندازه متن
+
دلت خوش باد و چشم از بخت روشن
به کام دوستان و رغم دشمن
سالها بر تو بگذرد که گذار (3-6)
مهمان پیری شدم در دیاربکر که مال فراوان داشت و فرزندی خوبروی. شبی حکایت کرد: مرا به عمر خویش به…
در چشم من آمد آن سهی سرو بلند (20-5)
قاضی همدان را حکایت کنند که با نعلبند پسری سر خوش بود و نعل دلش در آتش. روزگاری در طلبش…
