به چشمِ خویش دیدم در بیابان (34-8)
-
اندازه متن
+
کارها به صبر بر آید و مُستَعجِل به سر در آید
به چشمِ خویش دیدم در بیابان
که آهسته سَبَق بُرد از شتابان
سمندِ بادپای از تک فرو ماند
شتربان همچنان آهسته میراند
هزار باره چراگاه خوشتر از میدان (99-8)
عاقل چون خلاف اندر میان آمد بجهد و چو صلح بیند لنگر بنهد که آنجا سلامت بر کران است و…
دشمن چو از همه حیلتی فرو مانَد (23-8)
دشمن چو از همه حیلتی فرو مانَد، سلسلهٔ دوستی بجنبانَد، پس آنگه به دوستی کارهایی کند که هیچ دشمن نتواند.
