چندانکه ز عیب بستنی بر من شاد
-
اندازه متن
+
چندانکه ز عیب بستنی بر من شاد
وز کار خراب من تو مانی آباد
صد چندان من به کار خود شادم از آنک
طبع من با طبع تو یکسان نفتاد
گفتم سخنی بگوی، گفتا: به چه شرط؟
گفتم سخنی بگوی، گفتا: به چه شرط؟ گفتم قدمی بپوی، گفتا: به چه شرط؟
گفتم: که…
او را به هزار گونه آراستهام
او را به هزار گونه آراستهام بروی همه افزوده ز خود کاستهام
چون نام لبش بر…
